bu kadar küçük bir varlık, nasıl oluyor da bana bunu yapıyor anlamıyorum..

içimde adeta bir çamaşır makinesi çalışıyor..

üstelik sürekli sıkma programını kullanıyor..

deli gibi dönüp duruyor..

ağzıma tek bir lokma koymak mümkün olmuyor..

resmen beni yalvartıyor..

bana sürekli, "hadi bebeğim, izin ver de bir dilim ekmek-peynir yiyeyim.." dedirtiyor..

hiç sözümü dinlemiyor..

bu arada çevremdeki her kafadan bir ses çıkıyor;

"kessin kız geliyor, kızlar böyle yapar.." - "yok, yoooook, bizim seherin de çok bulantısı vardı, onunki erkek oldu.." - "şimdi kafasının oluştuğu dönem ondan olabilir.." - "kalbi oluşuyo ya o da yapıyo olabilir.." gibisinden laflar havada uçuşuyor.. şaşkın bir ifadeyle dinliyorum herkesi....

tek bildiğim; midemin feci bulandığı ve uykularımın inanılmaz bölündüğü..

ve önümde daha 7,5 ay var..

aman allahııııııııııımmmmmm..

bu konuda önerileri olan varsa, dinlemeye hazırım ..

önemli not:

bebeğimizle ilgili tüm güzel yorumlarınızı, muhteşem dileklerinizi, amca, hala, dayı, teyze olma taleplerinizi mutluluk ve memnuniyetle kabul eder, bizi bu kadar çok sevdiğiniz için hepinize çok teşekkür ederiz..

imza:

kirmizisaclikiz & bayherseyibilen & baby on board..

hani ben size geçen hafta ziyarete gelecektim..

üstüne üstlük söz de vermiştim..

iadeyi ziyaret yapıcam demiştim..

ama gerçekleştiremedim..

şimdi bu nedenle çok utanıyor ve affınıza sığınıyorum..

geçen hafta hep yattım.. hastaymışım gibi kafamı kaldıramadım.. işe de gitmedim.. uyudum-uyandım..

kadınlar bilirler (hoş artık erkekler de bu durumdan haberdarlar); belli dönemlerde bize resmen gelirler.. daralırız, bunalırız, ayılırız, bayılırız.. bana da öyle oldu.. sebebi malum sandım, fakat çok yanıldım.. ve dün akşam öğrendim.. ben bir anne adayıyııııııııım..

hiç haberim olmadan, bir minik bebek adayıyla 5 haftadır aynı bedeni paylaşmaktaymışım..

bir şapşal gibi nasıl da onun orada olduğunu anlamamışım.. 

tüm yorgunlukların, uykuların sebebi bu minik kaçak yolcuymuş..öğrendik..

ve ona heyecanla hoşgeldin dedik..

ziyaret sözüm hala geçerlidir..

bana yazmaya devam ettiğiniz için dostluğunuz benim için çok değerlidir..

bana çok güzel yorumlar yollamışsınız..

ellerinize sağlık hepinizin..

ve eğer bir aksilik olmazsa önümüzdeki haftadan itibaren ben de sizlerin sayfalarınıza uğrama fırsatı bulabileceğim inşallah..

bugün yorumları aşşağıdan yukarıya doğru okurken, bir kaç yorumdan sonra beni aldı bir merak; herkes şöyle yazmıştı "ay yukarıdaki yoruma inanamıyorum.."

ben de hızla yukarılara çıktım..

önce acilarparkinin sonra turkankanın sonra kelimeizinin yorumlarına baktım ve maydonozun yorumunnu gördüm.. şaşakaldım..

çok ilginç yaaaaaa..

zaten isimsiz yorum yapanlarla ilgili bu blogda defalarca yazı yazdım..

vur-kaç tipi bir davranış biçimi..

önceden tek cümlelik bir hava atma "ben geliyorum nidalarıyla.." sonrasında blog dostlarım hakkında ipe sapa gelmez sözler ve cümleler.. ve içerik hep aynı; cinsellik..

çok merak ediyorum; insanlar ne zaman cinsel sorunlarını çözmek için başkalarına saldırma ve bunu da sözlü cinsel tacizle yapma yolunu kullanmaktan vazgeçecekler?

yani sanıyor musunuz ki insanlar hakkında bu cümleler yazılınca cümle alem bu sözlere inanacak ve o kişilerle ilişkilerini kesecek, dost bildiğin düşman olacak da onlara şüpheyle bakılacak??

bu kadar küçük akıllı olmamak lazım..

bakış açısı rot balans ayarına ihtiyaç duyan, benim blogumu cümleleriyle kirleten ve son derece faydalı bir bitkinin isminin ardında tüm kusurlarıyla bir fil gibi görünen kişilik; silkinip, kendine gelmelisin ve sanırım bu nefretle karışık saldırgan tutumunun taaaaa çocukluğundan kalan yadigarı sevgi eksikliğini tamamlamak için öncelikle kendini sevmeyi öğrenmelisin..

dünyalar güzeli blog dostlarım benim, haftaya hepinizin sayfalarına iade-i ziyarete geleceğim  ve bana yazdığınız mutluluk veren yorumlarınıza ben de bahar kokulu mesajlar göndereceğim..

çok teşekkür ederim hepinize..

beni çok ama çoooooook mutlu ettiniz yine..

geçen gecelerden birinde, bloguma girip bakınca..

inanın çok şaşırdım..

daha önce hiç ismini bilmediğim bir çok kişiden çok güzel cümleler yağmıştı resmen sayfama..

nasıl olduğunu önce anlayamadım.. sonra satırlar arasında "turkanka'nın sayfasında okudum yaşadıklarını.." şeklinde bir cümle gördüm..

zamanım kısıtlı olduğundan hepinize tek tek yanıt veremediğim şu günlerde çarçabuk turkanka'ya gittim..

ve gecenin ortasında, bir hastane odasında dakikalarca ağladım için için..

annem duymasın diye, diğer hastalar uyanmasın diye uzun zamandır içimde tuttuğum gözyaşlarım birden çözülüverdi..

turkanka, sevgili blog dostum.. şu günlerde eskiden beri tanıdığım insanların pek çoğundan bile bir geçmiş olsun telefonu almazken ben, sadece 1 blog vasıtasıyla tanıdığım sen, insanları beni avutmaya davet etmişsin.. o kadar garip duyguları bir arada yaşadım ki o anda, kelimelere dökebilme gücümü kaybedip sadece gözyaşlarımla akıtabildim içimdeki herşeyi dışarıya..

sevgili acılarparkı; seni ağlattığım için çok özür dilerim.. ben kimse üzülsün istemezdim..

canım kelime izim, hep benim hissettiklerimi kendininmiş gibi içtenlikle hissettin....

sedencik.. kedilerin prensesi ve blog yalnızlığına izin vermeyen kişi.. az rastlanır senin gibisine..

patrida80.. türlü zorluklardan geçtiğimiz bir dönemde bazen ne kadar uzak olsak da ne kadar yakın ve tanıdık olayları yaşıyor ve ne çok çabalıyoruz sarmak için yaraları tekrar tekrar değil mi.. 

nesrin32; bana dayanma konusunda verdiğin öğütler, beni daha güçlü yapmak için işe yaramaya başladı desem...

firlamakaciklar; senin sayfana gelip, komik anılarını dinlemeye çok ihtiyacım var.. ama sen beni hiç yalnız bırkamadığın için seni her gördüğümde de yine eskisi gibi gülebileceğimi hatırlatıyorsun bana..

mavisevdalar; deniz ve gök yine eskisi gibi güneşle aydınlanmış bir maviye bürünecek mi ruhumda bilmiyorum.. senin cümlelerinle avunmak güzel.. varlığın için saol sevgili dostum..

firefly & tuense.. uzun zamandır nerelerdeydiniz.. eski bir dost sesi duyduguma inanın cok sevindim..

sayin hocam; onurtan, öğretmenler bize hep hayatı öğretirler ama hayat kırıklıklarından hiç bahsetmezler.. siz onlar gibi değilsiniz, farklısınız.. ve farklı olduğunuz için benim hayatımdaki birkaç özel öğretmenden de birisiniz.. bir öğrenciniz gibi benim dertlerimle dertlendiğiniz için saolasınız.. varolsaınız..

zeyaaaaaaa.. iyi seyler olması için dualarını eksik etmediğini hissediyorum.. herşeyin iyi olacağına benimle birlikte inanan birileri olmasına çok seviniyorum..

konjenital.. ne çok zaman yolculuğu yapıyoruz acılarımızla.. sana babanın o günlerini hatırlattığım için üzgünüm ama bana güzel günlerin habercisi olduğun için de çok sevinçliyim şimdi.. yüzümü güldürdün..

ipekyolu.. sen de 1 annesin biliyorum.. anneler ne çok seviliyor ve onların yerini hiçbir şey tutamıyor..

ediss , deda69 , benturuncuyum, kargatulumba, KASIMPATI, barkul, ONLARuyurken ,  smyrne , H2SO4,  ASFUR , mitsuko, sugarreed,  errool ,  dus ,  gulcinkuju , marlon20, laleninbahcesi , huznunyuzueylul, laberri , saolun.. hem de çok saolun.. yazdığınız her satır, verdiğiniz tüm iyilik dolu destekler ve dilekler için her gece size dua edeceğim..ve eğer kabul ederseniz yeni blog dostlarım olmanıza çok sevinirim..

ve güllerden güzel annemle biz, artık evdeyiz.. daha iyiyiz.. daha da iyi olucaz.. hep birlikte senin için eski günlerden güzel anılar çalıcaz.. ve birbirimizi ne çok sevdiğimizi hiç bir zaman unutmıycaz..

15 gün oldu hastaneye gideli..

sol kolda his kaybı %100.

sol bacak azimle direniyor beynin karmaşık fonksiyonlarına..

beyindeki kanama sızıntı halinde sürüyor.. hayır maalesef ameliyat yapılamıyor..

2 gün sonra eve gidebileceğimiz söyleniyor..

annem burada mutlu olduğunu, eve giderse yine aynı olayı yaşayabileceğini tekrar edip duruyor odaya giren çıkan her doktora..

bölüm başkanı geliyor..

önce Allah' a, sonra ona inandığımızdan, annemle kendisinin yarın konuşacağını, ikna olmazsa 1 hafta daha burada kalmamız gerektiğini belirtiyor..

ve ekliyor.. annenizin huzuru için hep birlikte sabredelim..

bu rahatsızlığın geçiş süresi yaklaşık 6 ay olacakmış..

sol kolunu bir daha hiç kullanamayacakmış..

sol bacağını ise uzun bir zaman içinde kullanmaya başlayacakmış..

felç durumu tekrarlayabilir, aynı olayları en baştan yaşayabilir ve bu kez bu kadar şanslı olamayabilirmişiz.. çünkü bu gibi hastalar ya 15 gün içinde kritik sürece olumlu yanıt verir ya da ölürlermiş....

bugün 15. gün..

sabah, cam kenarında porselen demlikte çay içmek isteyen hayatımın en güzel ve özel kadını..

o kadar hayat dolu ve mutluluk kaynağısınki sen..

yeniden ayağa kalkman lazım..

sana getirdiğim ve sevinçten havaya uçmanı beklerken camdan tarafa döndüğün yüzünde geçmişten kalma kahkahalarını görmem lazım..

sensiz ben çok yalnızım annem..

çok korkuyorum ve çok ıssızım..